SanDisk ka vendosur një shifër për bum-in e inteligjencës artificiale (AI) dhe ajo është mjaft e lartë: në parashikimin e tij “Tokenomics 2030”, prodhuesi i memories flash vlerëson se sistemet e AI në mbarë botën do të prodhojnë rreth 150 kuadrilionë “token” këtë vit, ose afërsisht pesë miliardë çdo sekondë. Deri në vitin 2030, kompania beson se prodhimi vjetor mund t’i afrohet 10 kuintilionë “token”, ose rreth 317 miliardë për sekondë.
Këto shifra shoqërohen me një shënim që ka më shumë rëndësi se titulli kryesor: SanDisk thotë se ato bazohen në analizat dhe vlerësimet e veta të brendshme dhe janë “të destinuara vetëm për qëllime ilustruese”, ndërsa parashikimi nuk përmend asnjë burim të dhënash të jashtme.
Kjo ka rëndësi kur merrni parasysh se kush po bën llogaritë: një kompani që promovon SSD-të e saj për ndërmarrje si pjesë e infrastrukturës që do t’u duhet gjithë atyre “token”-eve.
Një shkrim shoqërues nga Jeff Fochtman i SanDisk thotë se Eric Spanneut, zëvendëspresidenti i lartë i menaxhimit të produkteve në kompani, ka mbledhur ekipin që qëndron pas këtij modeli.
Në vend që të niset nga parashikimet se sa AI do të kërkojnë njerëzit, modeli pyet se sa prodhim “token”-esh mund të mbështesë në mënyrë realiste infrastruktura botërore. Inputet e tij përshkruhen vetëm në vija të përgjithshme: energjia e drejtuar drejt inferencës së AI, madhësia dhe aftësia e flotës së përshpejtuesve, gjerësia e brezit të kompjuterit dhe memories, rrjetëzimi dhe ruajtja, si dhe fitimet e pritshme në shfrytëzim dhe efikasitetin e softuerit.
Kjo e bën shifrën prej 317 miliardë “token” për sekondë më afër një tavanit të kapacitetit sesa një parashikimi të kërkesës, dhe SanDisk nuk ka publikuar supozimet që qëndrojnë nën të, si për shembull sa gigavat pret që të shërbejnë për inferencë në vitin 2030.
Shifra, e cila duket e saktë, është ironikisht më pak e saktë nga sa duket: 10 kuintilionë “token” në vit, të pjesëtuara me rreth 31,5 milionë sekonda në një vit, japin 317 miliardë; pra, shifra kryesore është një konvertim njësie i një vlerësimi të rrumbullakosur. Rritja që ajo nënkupton është më shumë se 60-fish brenda katër vitesh, që do të thotë se prodhimi global i “token”-eve do të duhej të trefishohej pothuajse çdo vit deri në fund të dekadës, një pretendim mjaft ambicioz për të thënë të paktën.
Të paktën baza e vitit 2026 duket e besueshme: Në Google I/O në maj 2026, CEO i Alphabet, Sundar Pichai, tha se vetëm Google po përpunonte 3,2 kuadrilionë “token” në muaj, nga 480 trilionë një vit më parë. Konvertimi i kësaj në bazë për sekondë jep rreth 1,2 miliardë “token” për sekondë, ose rreth një çerek të vlerësimit global të SanDisk nga një kompani e vetme, me rezervën se Google flet për “token” të përpunuara, ndërsa SanDisk për “token” të gjeneruara, dhe asnjëri nuk shpjegon saktësisht se çfarë numëron.
Vërejtjet e të ardhurave të Alphabet për tremujorin e tretë të vitit 2026 shtuan se vetëm API-të e modeleve të saj po funksiononin me gati 32 miliardë “token” në minutë, 40% më shumë se tremujori i mëparshëm dhe mbi katër herë më shumë se shkalla e një viti më parë. Llogaritjet e pavarura janë në të njëjtën linjë. Në korrik, I/O Fund citoi një gjurmues që e vendoste vëllimin në mbarë industrinë pranë 370 trilionë “token” në ditë, ose rreth 135 kuadrilionë në vit, megjithëse nuk shpjegoi se si e përpiloi atë shifër.
Dikush mund të argumentojë madje se SanDisk po tregohet i përmbajtur në parashikimet e tij: kërcimi shtatëfish nga viti në vit i Google është shumë më i shpejtë se rritja vjetore prej rreth 2,8 herë e përfshirë në shifrën e vitit 2030, kështu që parashikimi në thelb supozon se ritmi i sotëm do të ngadalësohet në të ardhmen e afërt.
Në anën tjetër të spektrit, duket jashtëzakonisht agresiv: në maj, Goldman Sachs Research projektoi se konsumi i “token”-eve do të rritej 24-fish midis 2026 dhe 2030 për të arritur në 120 kuadrilionë “token” në muaj, të nxitur kryesisht nga agjentët e AI. Të konvertuara në një normë mujore, 10 kuintilionët në vit të SanDisk arrijnë në rreth 833 kuadrilionë, afërsisht shtatë herë më shumë se shifra e Goldman.
Një pjesë e këtij hendeku qëndron në pikën e nisjes: shumëfishi i Goldman nënkupton një bazë të vitit 2026 prej rreth 5 kuadrilionë “token” në muaj, kundrejt 12,5 kuadrilionëve të SanDisk, dhe baza e Goldman duket tashmë e ulët duke pasur parasysh zbulimin e vetë Google në të njëjtën javë. Pjesa tjetër vjen nga fakti se SanDisk thjesht supozon një rritje shumë më të shpejtë.
Pyetja më e madhe është se çfarë matin në të vërtetë të gjithë këta “token”. Shkrimi shoqërues i vetë SanDisk i paraqet “token”-et si një matës praktik i punës kompjuterike të AI, në vend të një matësi të inteligjencës ose vlerës, dhe pranon se nuk ka asnjë formulë universale për ta kthyer prodhimin e “token”-eve në kërkesë për ruajtje.
Numri i “token”-eve gjithashtu rritet kur modelet e arsyetimit mendojnë gjatë ose kur njerëzit përsërisin kërkesat për të marrë diçka të përdorshme, një zakon që një kontribues i TechRadar Pro kohët e fundit e quajti “tokenmaxxing”. Një botë që prodhon 317 miliardë “token” për sekondë sigurisht që do të bënte më shumë punë me AI. Por nuk do të thotë domosdoshmërisht se do të bënte 60 herë më shumë punë të dobishme.
Logjika tregtare pas këtij parashikimi është “KV cache”, gjendja e vëmendjes që një model ndërton ndërsa lexon një kërkesë, të cilën agjentët duhet ta mbajnë gjatë sesioneve të gjata me shumë hapa.
SanDisk argumenton se mbajtja e gjithçkaje në memorie të kufizuar me gjerësi të lartë brezi nuk do të jetë gjithmonë praktike ose ekonomike, dhe se SSD-të për ndërmarrje mund të shërbejnë si një shtresë më e madhe për të dhënat e zgjedhura të “cache”-it, në mënyrë që sistemet të shmangin rillogaritjen e punës që kanë bërë tashmë. Promovimi i marrëdhënieve me publikun që shoqëroi parashikimin shkon më tej, duke i cilësuar SSD-të si “bateri token-esh”.
Rasti inxhinierik është real, por vështirë se është unik për SanDisk. LMCache, korniza Dynamo dhe platforma BlueField-4 CMX e Nvidia, WEKA dhe Phison tashmë e ruajnë “KV cache” në hapësirën e magazinimit, dhe Nvidia argumentoi pas konferencës së kësaj vere “Future of Memory and Storage” se ruajtja tani ka po aq rëndësi sa silici që e ushqen atë, pasi shërbimi i “KV cache” nga flash-i në vend të DRAM-it i lejon çdo GPU-je të mbështesë kontekste më të gjata dhe më shumë përdorues të njëkohshëm.
Inputi më i rëndësishëm i parashikimit është ironikisht edhe hallka e tij më e dobët: shkrimi shoqërues i SanDisk e quan energjinë si kufizimin fillestar, dhe analisti i Gartner, Linglan Wang, ka paralajmëruar se “kapaciteti i AI tani është i kufizuar nga disponueshmëria e energjisë”.
Jim Schneider i Goldman pret që mungesa e çipave të zgjasë të paktën edhe një vit tjetër. Madje edhe shtresa e ruajtjes që SanDisk po promovon është nën presion, me CEO-n e Phison, Pua Khein-Seng, i cili përcjell vlerësimin e një prodhuesi të NAND-it se kapaciteti i ri kërkon rreth katër vjet për të arritur prodhimin masiv, duke i shtyrë vështirësitë e furnizimit deri në vitin 2030.
Asgjë nga këto nuk e bën shifrën prej 317 miliardë të gabuar, por sqaron se çfarë është ajo: vlerësimi i një shitësi të pajisjeve të ruajtjes për atë që infrastruktura botërore e AI mund të prodhojë nëse ndërtohet, furnizohet me energji dhe mbahet e zënë me kapacitet të plotë. Baza është e besueshme dhe drejtimi i lëvizjes nuk është në dyshim. Destinacioni, për momentin, mbështetet në supozime që SanDisk nuk i ka publikuar ende dhe për rrjedhojë nuk janë të hapura për shqyrtim në momentin e shkrimit të këtij artikulli.
Burimi: TechRadar.com

