Një startup automobilistik në Holandë po punon për një hipermakinë me një qasje rrënjësisht të ndryshme: shoferi qëndron brenda saj sikur të ishte mbi një motoçikletë, me kokën të përkulur përpara dhe bustin të mbështetur drejt timonit.
“Sanrivatti filloi me një ide shumë të qartë: që një makinë me performancë të lartë duhet të dizajnohet rreth përvojës njerëzore të drejtimit, në vend që t’i kërkohet shoferit të përshtatet me makinën,” tha Santiago Rivero, themeluesi i ri me origjinë nga Uruguai i kompanisë me seli në Holandë që qëndron pas këtij projekti të ardhshëm.
Kompania doli nga faza e fshehtësisë në fillim të këtij viti, me skica të konceptit të saj ‘Apex Position’ për mënyrën se si shoferi do të qëndrojë brenda makinës.
Tashmë ajo ka një zyrë për ekipin e saj të vogël të inxhinierëve dhe dizajnerëve të automobilave, si dhe pamje digjitale të asaj se si do të duket hipermakina e saj e parë, Sanrivatti One – dhe specifikimet që synon të arrijë.
Pra, pse ky pozicion i pazakontë i uljes në qendër të kabinës? Sanrivatti thotë se kjo mundëson një fushëpamje të zgjeruar për shoferin dhe një pozicionim më të saktë të automjetit në pistë.
Kompania e ka testuar këtë koncept në një Porsche Boxster të modifikuar dhe thotë se mund të shihni “3.2 herë më shumë nga pista përpara” dhe një “fushëpamje vertikale prej 28 gradësh, krahasuar me 15.5 gradë për hipermakinën standarde të përdorur në studim, që përfaqëson një rritje prej 80.6%.”
Kjo shoqërohet me një përvojë më intensive të përshpejtimit, frenimit dhe kthesave të makinës. Së bashku, kjo mund të zhbllokojë një ndjesi krejtësisht të re shpejtësie për pronarët e hipermakinave që e duan pistën dhe janë të gatshëm të provojnë një lloj tjetër pozicioni uljeje.
Kompania thotë se ka ndërtuar një simulator digjital zhvillimi për të krijuar një ndjesi virtuale të pikëpamjes së shoferit, vijave të shikimit, shikimit periferik, pozicionimit dhe arkitekturës së automjetit përpara se të fillojë çfarëdo lloj saldimi apo montimi në prototipin e saj. Ekipi gjithashtu eksperimenton me pozicionin e drejtimit në një simulator fizik.
Një tjetër ide e madhe me Sanrivatti One është t’ju lejojë të lëvizni me makinën ndërsa jeni brenda, pak a shumë siç do të bënit në një motoçikletë. Kjo duhet të “krijojë një ndërgjegjësim më të lartë, ekuilibër superior dhe lidhje të shtuar gjatë përshpejtimit, frenimit dhe kthesave.”
Për modelin One, ekipi synon një fuqi prej 800 kuaj-fuqi dhe 700 Nm çift rrotullues nga një motor 5.5-litërsh V10 nga kompania garuese Judd, duke e mbajtur peshën shumë të ulët, në vetëm 1,100 kg.
Dizajni shfaq vëllime të skulpturuara në mënyrë agresive me hyrje të mëdha ajri dhe një xham të përparmë të spikatur e vertikal. Automjeti duket i ndërtuar posaçërisht për pistë dhe kjo nuk është për t’u habitur, duke marrë parasysh se synimi i tij është t’i ofrojë drejtuesit reagim të saktë nga rruga. Më pëlqen mënyra se si pjesa e pasme e lakuar është inkuadruar nga krahu katror, majat e të cilit shtrihen deri te shasia: kjo është diçka që nuk e shihni çdo ditë.
Ndërtimi i një hipermakine nuk është një arritje e lehtë, veçanërisht për një ekip të vogël. Megjithatë, Sanrivatti mund të ketë një avantazh të rëndësishëm në formën e drejtorit të saj teknik. Paul Arkesden sjell dekada përvoje në industrinë e automjeteve të performancës së lartë, me angazhime te Singer dhe McLaren. Do të jem i entuziazmuar të shoh nëse firma mund ta realizojë këtë koncept ambicioz: është një koncept që nuk e kemi parë të çuar në ekstreme të tilla më parë dhe padyshim që ia vlen të eksplorohet për kapitullin e ardhshëm të garave automobilistike.
Burimi: Sanrivatti
Burimi: newatlas.com

