SCX 26, një vizion i anijes luftarake të viteve 2040, është prezantuar nga ndërtuesi francez i anijeve Naval Group, e kompletuar me një superstrukturë të dyfishtë të pazakontë, armë energjie dhe teknologji të avancuar të ndërtuar për t’i bërë ballë betejave intensive detare të së ardhmes.
Teknologjia detare po ndryshon me shpejtësi alarmante, por dy gjëra janë të sigurta. Së pari, parashikimi i saktë se si do të duket flota e së ardhmes është jashtëzakonisht i vështirë. Së dyti, pavarësisht se si do të duket, ajo do të duhet të përballet me një botë ku anijet përballen me kërcënimin e vazhdueshëm të sulmeve masive me raketa dhe dronëve në formë tufash.
Si rezultat, anijet luftarake të së ardhmes duhet të përshtaten me kërcënimet e paparashikueshme, ndërkohë që ekzekutojnë misione që ndryshojnë me shpejtësi. Kjo kërkon një dizajn shumë fleksibël dhe modular, të kombinuar me teknologji të nivelit të lartë.
SCX 26 është një koncept për një anije luftarake me peshë nga 8,000 deri në 10,000 tonë, e cila vë theksin te fuqia e zjarrit, qëndrueshmëria fizike dhe përshtatshmëria modulare. Ajo shërben jo vetëm si një platformë goditëse, por edhe si një anije amë për komandim dhe kontroll, e aftë për të menaxhuar rrjete komplekse të platformave me dhe pa ekuipazh.
Koncepti ka një gjatësi prej 170 metrash, me një shpejtësi maksimale prej 30 nyjesh (56 km/h) dhe një rreze veprimi prej 8,000 miljesh detare (14,816 km). Nën kuvertë, ajo ofron akomodim për një ekuipazh bazë prej 150 personash, plus deri në 100 operatorë dronësh, forca të misioneve speciale dhe staf komandues të flotës.
Për sa i përket armatimit, SCX 26 ofron hapësirë për deri në 128 qeliza të sistemit të lëshimit vertikal (VLS) në pjesën e përparme dhe të pasme, duke akomoduar raketa për mbrojtjen ajrore, kundër nëndetëseve, kundër raketave hipersonike dhe për sulme tokësore. Duke plotësuar sistemin VLS, anija është e pajisur me një armë lazer 100 kW për përballimin e sulmeve masive me dronë, një frëngji stealth me top elektromagnetik 57 mm, e shoqëruar nga artileri dytësore 360-gradëshe që kontrollohet nga distanca.
Ndërkohë, në pjesën qendrore ndodhet një hapësirë e përgjithshme misioni për futjen e moduleve të ndryshme, ndërsa në pjesën e pasme gjendet një hangar i madh me një ashensor të madh elektrik për ruajtjen, mirëmbajtjen, lëshimin dhe rikuperimin e një shumëllojshmërie të gjerë dronësh ajrorë, sipërfaqësorë dhe nënujorë.
Por elementi kryesor janë dy superstrukturat e ngritura stealth, secila prej të cilave ka urën e saj të komandimit dhe një konfigurim të shpërndarë antenash dhe sensorësh në direk. Sipas kompanisë, qëllimi i kësaj është të sigurojë redundancë, duke i lejuar anijes të vazhdojë të luftojë edhe pasi të ketë marrë një goditje katastrofike, qoftë nga një raketë apo nga një sulm kibernetik.
Krahas kësaj, përdorimi i dy superstrukturave bëri të mundur shpërndarjen e pajisjeve elektronike, sistemeve të komunikimit, radarëve dhe aseteve të luftës elektronike, duke siguruar si një mbulim më të mirë të zonës, ashtu edhe ndërhyrje minimale mes tyre. Kjo është veçanërisht e rëndësishme pasi SCX 26 është projektuar për të komanduar një forcë më të madhe anijesh, dronësh, avionësh dhe asete të tjera, përmes një rrjeti dixhital që i lejon çdo pjese të veprojë në sinkron në kohë reale, si dhe në mënyrë autonome.
Burimi: Naval Group
Burimi: newatlas.com
